Thee op zijn Taiwans

Het was al een beetje aan het miezeren toen ik aankwam op het hoogste punt van de Maokong Gondola. De kabelbaan bracht me zowaar de wolken in. Deze bergen aan de rand van Taipei staan bekend om hun thee. Er zitten tientallen theehuizen en er wordt zelfs thee verbouwd. Ik verwachte een hele chique bedoeling, maar de theehuizen waren gewoon een soort kleine hutjes en huisjes, vaak met plastic wanden.

Voordat ik de paden op en de lanen in ging wilde ik wel even warm worden met een kopje thee. Ik liep wat verder van het gondelstation af en kwam terecht bij een wit huisje. De voordeur bestond uit de automatische deuren die je bij winkels vindt, alleen moest je deze met de hand open schuiven. Ik stond wat twijfelend te kijken en al gauw deed een oude mevrouw de deur open. Ik kreeg een hartelijk Taiwanees welkom waar ik natuurlijk niets van verstond. Een Chinese theekaart werd bij me neer gelegd en met een paar Engelse woorden en handen en voeten probeerde een iets jongere vrouw me te vertellen wat ik kon drinken. Het was mij om het even.

Uiteindelijk kwam er een hele installatie naar mijn tafel toe, samen met een man die best goed Engels sprak. Hij liep met me door het hele ritueel heen. Verspreid door het cafeetje stonden verrijdbare gasstellen, waarvan er één met een grote fluitketel erop naar mij werd gereden. Toen het water heet was schudde de man eerst wat water door mijn theekommetje. Vervolgens werd dit over gegoten in het thee potje, en daarna nog door een ander theepotje. Toen werd er wat verse thee in het eerste potje gedaan en werd dit hele ritueel nogmaals uitgevoerd. Een spoeling met thee om de smaak alvast aan het servies te geven. De derde keer pas werd er echt thee gezet. Het eerste potje werd nog een paar keer met heet water overgoten en stond in een soort pierenbadje waar het heet kon blijven. Heel erg leuk om dit allemaal te zien.

De man bleef naast me zitten en vertelde af en toe wat. Hij schonk me ook steeds weer thee bij in mijn kommetje. Uit één potje kwamen misschien twee kommetjes, dus je kon bezig blijven! Er werden me nootjes voorgeschoteld en een soort gedroogd fruit. Ik vroeg nog of ik iets moest kraken ofzo, maar de man zei dat ik het gewoon moest eten en nam er zelf ook één. Even later kwam het oudere vrouwtje en die kraakte een noot open door er met een potje op te slaan. De man begon te lachen. “No, you just eat all of it.” Ik geloof dat ik aan de techniek van het vrouwtje toch de voorkeur geef. Later kwam de mevrouw ook nog met een stuk gebak waar ook een soort gedroogde vruchten in zaten. “Eat, eat. Try.” Na bijna een uur in het theehuis te hebben gezeten waar iedereen dingen van me wilde weten en super vriendelijk was, zat ik helemaal vol. Toen ik wilde betalen, namen ze mijn geld niet aan. Taiwanese gastvrijheid. Of misschien was ik wel het nieuwtje van de week.

Advertenties

3 thoughts on “Thee op zijn Taiwans

  1. Hoi Andrea, ik ga je weer volgen in alle mooie leuke en spannende dingen die je gaat doen.
    Je hebt altijd mooie foto,s zodat wij ook een beetje van de wereld die jij ziet kunnen genieten.

    Een hele fijne leerzame reis gewenst met mooie ontmoetingen.

    groetjes Hanny Jagers

  2. Ha dre,

    Klinkt als een gezellige high-tea! Leuk dat die mensen zo gastvrij zijn. Wat een werk om zo thee te zetten. Pickwick heeft het iets makkelijker voor ons gemaakt

    Groetjes,
    Marianne

  3. Hallo Andrea,
    Die thee-ceremonie is echt iets voor een thee-leut als jij. En smaakte die nou beter dan ons Hollands potje thee?
    Wat fijn dat je al zoveel foto’s bij de verslagen hebt gezet. Kunnen we een beetje mee genieten.
    Groetjes van mama en papa.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s