Hartverwarmend Taiwan

Beitou staat bekend om zijn dampende wateren, waarvan ze vroeger dachten dat er heksen woonde, de hot springs. Tijdens de Japanse bezetting is het er volgebouwd met spa’s en hotels en het grootste deel daarvan is behouden of gerestaureerd zodat ook vandaag de dag nog veel mensen naar de warme bronnen komen.

De geur van zwavel kwam me tegemoet, maar gek genoeg viel me dit niet zo erg op omdat ik toch al zoveel nieuwe geuren heb leren kennen. Terwijl ik verwachtte dat Beitou een afgelegen plekje zou zijn, bevond het zich midden tussen de gebouwen. Om de Beitou rivier was een park aangelegd en er waren musea over de aboriginal bevolking, de oude Japanse stijl en over de hot springs zelf. En dat is allemaal gratis te bezichtigen.

Het is bizar om in zo’n grote stad ineens op een plas water af te lopen waar de stoom vanaf komt. Het water in de thermal valley is boven de 90 graden en er komt dus ook een behoorlijk wolk stoom vanaf. Gelukkig is niet alles zo ontzettend heet. Ik kan natuurlijk niet hier zijn zonder zelf even in het water te plonsen. Midden in het park liggen de publieke baden, omheind door een hekwerk. Via een klein gebouwtje kom je voor ongeveer een euro in het warmwater paradijs. Er gelden hier wel een aantal regels, maar daar wijst de badmeester je vanzelf op. Hij staat als een sergeant in zijn handen te klappen en te wijzen.

Alles is buiten en gelukkig heb ik mijn bikini al aan want er zijn maar een paar kleedhokjes. Een beetje terughoudend loop ik naar het eerste bad. Ik hoorde iemand zeggen dat dit het ‘koudste’ bad was. Als ik mijn tenen erin houd blijkt dit niet bepaald koud te zijn. Ik kreeg dat gevoel wat je krijgt als je binnen komt in een warm huis nadat je door de sneeuw bent gelopen. Met een emmer giet ik langzaam warm water over me heen om te wennen. Daarna snel een plekje zoeken voordat de badmeester begint te roepen dat je op moet schieten. Voor zo’n zuur, warm bad met zwavel gelden wel een hoop regels (volgens het boekje voor toeristen):

  • Niet met je haar in het water komen
  • Niet het water in met open wonden
  • Rustig blijven zitten zodat het water niet opspat
  • Niet naar andere mensen staren
  • Geen lawaai maken, etc.

Na 15 minuten kleed ik me weer om. Het is heerlijk om in het warme water te zitten, maar je kunt vanwege veiligheid maar 15 minuten achter elkaar erin blijven. Buiten het water was het maar 12 graden, dus ik had geen zin om te wachten tot ik nog eens een kwartiertje kon gaan. Ik moet zeggen, het is wel een hele ervaring zo tussen de gevorderde Aziaten in malle zwempakjes een bad nemen. Ik ruik nog steeds naar zwavel en ben benieuwd of ik die lucht ooit nog uit mijn bikini krijg, maar het was het zeker waard.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s