Kerstlichtjes in de duisternis

Ook ik ben wel eens bang in het donker. Normaal gesproken wordt je verteld om niet in het donker te gaan wandelen in de bush. Toch liep ik tegen de tijd van zonsondergang richting het bos. Het was nog niet donker, maar door de bomen moest ik toch mijn zaklamp gebruiken. Maar goed ook, want opeens staat er een soort bush-rat voor me op het pad. Zodra mijn licht op hem scheen hield hij zich muisstil. Ik laat de ‘rat’ voor wat het is en vervolg mijn weg de trappen af. Een paar meter verder hoor ik ineens wild geruis in de struiken. Ik draai me om en schijn met mijn zaklamp om nog net een soort zwarte vlek te zien bewegen. Het had de maat van een gemiddelde hond. Als een echte held liep ik snel verder. Ogen op de grond gericht zodat ik niet schrik van de schaduwen die mijn eigen zaklamp creëert.

Hoe meer ik afdaal, hoe donkerder het wordt. Na een aantal houten trappen kom ik op een platform. Het is nog niet helemaal donker, maar toch zie ik al een paar lichtgevende puntjes. Ik ben afgedaald naar de Glow worm Glenn. De wormen geven licht zodra het nacht wordt. Op deze manier hopen ze insecten aan te trekken om een lekkere maaltijd voor zichzelf te vergaren. Het was muisstil in het bos, hoewel ik af en toe wel de geluiden van een weg hoorde. Ik keek omhoog en zag het door de bomen steeds donkerder worden. In de achtergrond hoorde ik een waterval, maar die was al niet meer te zien. Om de glow wormen echt goed te zien moest ik nog even wachten. Het voelde een beetje raar om daar midden in het bos te staan wachten tot het donker wordt.

Langzaamaan zag ik meer wormen oplichten. Het was alsof de rotsen versierd waren met kerstlichtjes. Een mooi gezicht, maar ik was me er iets te bewust van dat ik alleen in een donker bos stond. Ik stond dan ook in no time weer boven, in de straat. Nadat ik dat hondachtige beest voor de tweede keer schrik aan had gejaagd.

Volgens mij had de eigenaresse van het hostel op me gewacht. Ik was nog steeds de enige gast en nadat ze gevraagd had hoe mijn dag was verlopen, en dus geconstateerd had dat ik veilig was, ging ze van de receptie weg. Ze zei dat het dier dat ik in de bosjes hoorde waarschijnlijk een wombat was.

Ingepakt voor de tocht naar de Glow Worm Glenn

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s