Een ander perspectief

Nog één laatste attractie in Canberra: het War Memorial. Na een stukje lopen kwam ik bij een ontzettend groot gebouw dat, naast een herdenkingspunt, tevens dient als museum over oorlog en het leger. Ik ben mee gelopen met een tour van 1,5 uur en eigenlijk hebben we nog maar weinig gezien.

We begonnen buiten bij een muur met alle namen van gesneuvelde soldaten. Zo triest vind ik dat soort dingen. De muren waren enorm lang en er stonden duizenden namen. Over de hele wereld kun je zulk soort herdenkingspunten vinden, met overal vele namen van mensen die gestorven zijn aan iets stoms als oorlog. Er lag ook een onbekende soldaat in een enorme koepel met allemaal symbolische afbeeldingen. De ramen hadden glas en lood afbeeldingen van verschillende legeronderdelen.

Binnen kon je ronddwalen door tentoonstellingen van wereld oorlog 1 tot aan de huidige conflicten in de wereld. De gids vertelde veel over de 1e en 2e wereldoorlog en wat de rol van Australië daarin was. Waar wij in Nederland meestal leren over Hitler, de Joden, de kampen en D-day, kan ik me niet herinneren dat er echt veel aandacht is besteed aan wat er verderop gebeurde. Turkije, Afrika en de Pacific. Australië vocht eventjes in Europa, maar voornamelijk in Turkije, Afrika en rondom Australië. Japan begon namelijk hier aan te vallen. De strijd op Gallipolli, in Turkije, heeft uiteindelijk ook geleid tot Anzac Day, een dag waarop Australië de doden herdenkt en eenheid probeert te vormen.

Er hingen en stonden allemaal voertuigen, vliegtuigen en wapens. Je kunt je nauwelijks voorstellen dat mensen echt in dat soort vliegtuigen stapten. In de jungle moest steeds een nieuwe landingsbaan gemaakt worden als er weer grond veroverd was. Vluchten konden maar kort zijn en de brandstof daarvoor werd meegesleept door het ruige landschap.

Na de tour was ik helemaal gaar. De laatste drie dagen heb ik zoveel informatie geabsorbeerd dat mijn brein het niet meer aan kan. Naar veel van de musea in Canberra kun je best nog wel eens terug komen. Er is zoveel te zien! Voorlopig kan mijn hoofd even ontspannen want morgen vertrekt mijn bus richting Newcastle, een kustplaats ten noorden van Sydney. Hopelijk kan ik daar dan nog één keer mijn driekwartbroek aan!

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

One thought on “Een ander perspectief

  1. Ha dre,

    Je verhaal en de foto’s zien er interessant uit hoor.
    Veel plezier op je nieuwe bestemming straks!

    Groetjes,
    Marianne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s