Zo grijs als de muur

Zondagavond. Ik had net mijn avondmaal achter de kiezen en zat lekker te kletsen met Tracy, Lucy en Sindy. Ineens krijg ik het superkoud. Ik besluit een douche te nemen om op te warmen. Het water voelt heerlijk en ik voel me meteen beter. Zodra ik uit de douche stap heb ik het echter weer koud. Het gaat van kwaad tot erger en ineens lig ik met een trui aan in bed onder twee dekbedden te rillen, schokken zelfs. Ik beef zo heftig dat al mijn spieren zich aanspannen en verkrampen. Het is alsof ik boven op de berg in een slaapzak lig onder de sterrenhemel in een sneeuwstorm. Alleen heb ik geen sterren om van te genieten.

’s Nachts lig ik te kreunen en te rillen. Halverwege de nacht wordt het beter. Vanuit het niets slaat mijn kou om naar hitte. Ik sla wat dekens van me af en val eindelijk in slaap. De volgende dag komt er niets van werken. Ik merk amper dat de meiden het huis verlaten en lig halfdood in mijn bed. Later op de dag kom ik erachter hoe ziek ik eigenlijk ben. Ineens krijg ik een aanval van diarree. Ik probeer op te staan, maar val steeds terug in mijn bed. De badkamer bereiken is haast onmogelijk. Elke keer als ik opsta ben ik zo wankel dat ik tegen de muren aan moet leunen zodat ik er niet tegenaan loop. Ik ben zo gedesoriënteerd dat ik mijn eigen huis niet meer herken, de weg kwijt raak en dus aan mijn bed gebonden ben. Ik ben duizelig, aan de diarree, heb hoofdpijn, spierpijn en begin mijn verstand te verliezen. De wereld is grijs.

Zo vond Tracy me ’s avonds dus ook. Rond 9 uur besloten we om maar naar het ziekenhuis te gaan. Chris werd gebeld, Tracy trok mijn sokken aan en hielp me met mijn trui. Chris en Tracy verzamelden wat spullen en hielpen me de auto in mijn wat dekbedden en een kussen. Ik vreesde voor het ritje naar het ziekenhuis, want dit was zo’n uurtje verderop. Gelukkig viel ik in slaap en werd pas wakker bij de ingang van de eerste hulp.

Het was doodstil in de zaal. Er was één verpleegkundige aan het werk. Chris en Tracy vulden wat papieren in en vertelden de vrouw wat er aan de hand was. Ik kon zelf geen normaal gesprek voeren. Ik werd gedurende de nacht daar gehouden, want er was op dat moment geen dokter, en ik moest nodig vocht binnen krijgen. Een nacht aan het infuus deed me zeker goed. De volgende dag zei de dokter dat het waarschijnlijk gewoon een virus was, en ik weer naar huis mocht. Helaas had ik geen vervoer en moest ik met de bus. En die ging pas om 10 over 1. Gelukkig was het vandaag niet druk op de eerste hulp en mocht ik blijven. Daarna nam ik in mijn pyjama en pantoffels een taxi naar de bushalte 1 km verderop.

De busrit duurde me iets te lang. Ik was constant op mijn horloge aan het kijken en hoopte dat ik niet naar de wc hoefde. De rest van de dag was weer rustdag. En de dagen daarna… Donderdag ben ik weer naar een dokter gegaan. Ik kon wel janken. Ik voelde me een beetje aangesterkt en dan nog kreeg ik nieuwe kwaaltjes. Ik was inmiddels ook doodziek van het aan bed gebonden zijn.

De dokter was heel aardig en liet me het hele verhaal weer opnieuw vertellen. Bovendien onderzocht hij me, precies zoals ze in het ziekenhuis hadden gedaan. Ook hij dacht dat het een virus was, maar voor de zekerheid wou hij wat dingen testen. Alle rare verschijnselen zouden vanzelf over moeten gaan. Ik moest gewoon rusten en blijven drinken. Drie buizen bloed minder en ik liep naar buiten, met twee containers in mijn rugzak. Ze wilden nog wat anderen samples hebben.

Ik niet kan wachten om weer te beginnen. Ik was niet sterk genoeg om te skiën op mijn vrije dag, ik heb de allerdrukste werkweek gemist, de eerste uitgaansavond op betaaldag gemist en ik heb de muren hier wel weer gezien. Het staren naar de grijze muren is eindelijk voorbij. Ik heb er alweer een werkweek opzitten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s