Boemelend de grens over

29 september 2012

5 kg te zwaar. En dus sta ik op het station mijn tas om te pakken. Schoenen van mijn ene in mijn andere tas, lonely planet, slaapzak. Ik kom op een aardig smalle tas uit. Alles wat eruit is gehaald zit nu in mijn koeltas en gaat mee de trein in. Mijn grote rugzak gaat in de bagagewagon. Om 14.55 uur vertrekt mijn trein vanuit Sydney op weg naar het zonnige zuiden. Niet dat het in Sydney niet zonnig was. De trein heeft twee perrons nodig om iedereen in te laten stappen. Het voorste gedeelte wordt eerst weggereden en dan aan het tweede gedeelte gekoppeld.

De Indian Pacific staat klaar op het station in Sydney

Ok, er zitten geen kippen op de trein, maar er zit een aardig gevarieerd volk. Een hele India-australische familie loopt binnen, een vet en oud koppel dat op een decadente vakantie wil maar toch in de goedkope klasse is beland, een gezinnetje met twee kids, een man die alles al weet en iedereen wil helpen, en een ontzettend lekkere man ‘from the country’, maar die loopt helaas verder door. Ik zit naast een Aziaat. Cultuurclash. Hij vindt het vanaf het begin namelijk helemaal niet vreemd om allerlei zuchtende geluiden te maken. In het eerste half uur gaat er al een flesje bier open en volgens mij valt het in de smaak. Er wordt namelijk flink geboerd.

De Indian Pacific is een vrij chique trein. Ik had het graag in stijl gedaan in de Gold Class met kleinere coupés en echte bedden, maar voor mij wordt het toch de grote coupé met stoelen. We worden van harte welkom geheten door één van de medewerkers: “Wat goed om deze zee van lachende gezichten te zien.” Terwijl we voort boemelen door Sydney en de Blue Mountains worden we ook nog eens voorzien van de nodige toeristeninformatie. Misschien is deze reis toch meer een vakantie dan gewoon transport. Morgenvroeg, echt vroeg om 7 uur, worden we wakker in Broken Hill. Om een klein beetje outback te ervaren zal ik mee gaan op een city tour door het stadje. Laat deze vakantie maar beginnen.

30 september 2012

En dan worden we wakker, na een nacht lang treinen, nog steeds in NSW. Wakker worden is ook een ruim begrip want echt geslapen heb ik niet. Als ik mijn slaapmasker van m’n ogen haal word ik begroet door de zon die, veel te vroeg, een landschap van groengele graspollen verlicht. Hier en daar groeit een struikje of zijn er paarse plantjes te zien. Naast het spoor loopt een rode zandweg, elektriciteitsdraden en een pijplijn. En dan: niets dan de vlakte die tot aan het einde van de wereld lijkt door te lopen.

Als je goed kijkt brengt het landschap wat verrassingen met zich mee. De razende trein schrikt een aantal kangaroes, op die snel weghoppen. Een aantal anderen staan suf te kijken wat dat bewegende zilveren ding hier doet. In een kwartier heb ik al 10 kangaroes gespot. De emoes zijn wat zeldzamer. En af en toe staat er ook ineens een groepje schapen of ligt er een opgedroogde rivier. Deze trein geeft je echt het gevoel dat je in de films altijd ziet. Ik kan me helemaal voorstellen dat er een pluim van rook uit de schoorsteen komt die wij achterlaten in de leegte.

De lange trein past niet op het perron in Broken Hill

Gedurende het uur dat we weg waren zijn we niet één keer gestopt. Foto’s maken vanachter een vieze busruit heeft het net niet, dus ben ik maar aandachtig gaan luisteren naar het commentaar van de buschauffeur. Ik moest even wennen aan de humor van de man. Bij de flying doctors komt de eerste grap. “Er was eens een man die zich niet goed voelde. Hij kreeg het advies om pil 9 te nemen. De volgende dag vroeg de dokter hoe het ging. Ja, het ging goed, maar ze hadden pil 9 niet meer, dus had hij pil 7 en 2 genomen.” De plattelandshumor bleef op deze manier doorgaan door de McDonald’s de Amerikaanse ambassade te noemen (origineel) en een flauwe golfgrap: “Je moet op deze baan wel twee paar sokken dragen. Voor als je een hole-in-one scoort.”Ha ha. Ach, niet iedereen wordt als comedian geboren.

Om elke grap werd natuurlijk hard gelachen door de passagiers van de bus. Bij namen van plaatselijke sterren uit lang vervlogen jaren klonk een zucht van herkenning. Ik heb me nog nooit zo’n Japanner gevoeld. Dit gebeurt er dus in al die bussen die door Amsterdam rijden; een hoop geflits en knikkende hoofden die instemmen met het gemopper van de buschauffeur over beslissingen van de gemeente.

De vraag blijft: heb ik toch wel iets geleerd tijdens dit uur? De bus reed kriskras heen en weer door het zo’n 17.000 mensen tellende stadje, dat ooit de derde stad van de staat NSW was (feit!) dus ik heb in ieder geval veel gezien. Bovendien heb ik geleerd dat er per dag één vlucht naar Melbourne, en een aantal vluchten naar Adelaide en Sydney gaan van Broken Hill airport. Ik dankte de buschauffeur voor deze verrijking van mijn leven en zei tegen mezelf dat ik de volgende keer toch maar gewoon in mijn uppie erop uit ga.

De laatste uurtjes in de trein gingen via kleine outback dorpjes naar Zuid Australië. In één of ander gat droppen we één persoon en dan gaan we weer verder. Midden in een boerenlandschap staan we opeens stil. Dan wordt er over de speaker geroepen dat we allemaal naar rechts moeten kijken. The Ghan, de trein van Adelaide naar Darwin, raast voorbij. Hij lijkt eindeloos, net als de trein waar wij in zitten.

Van het Zuid Australische landschap word ik vrolijk. Het lijkt net op ons Nederlandse landschap. Een paar koeien hier en daar, en akkers, veel akkers. Het enige verschilletje is dat hier alle velden supersized zijn, meer een uitgerekt Nederland. Helaas lijkt het weer op het moment ook op het Nederlandse weer. Het is bewolkt en de temperatuur is gezakt naar zo’n 14 graden. Home sweet home.

’t is toch net Nederland?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s