Vast in de kersenbush

Tot mijn grote verbazing stond er weer een quadbike voor ons klaar vandaag. Jo was er ook weer bij. Ik werd even lichtelijk zenuwachtig toen Craig zei dat we moesten leren rijden. Na onze avonturen van vrijdag moest ik daar even niet aan denken.

Na de lunch vrijdag gingen we naar een heel ander gedeelte van de kersenvelden. Er stond een quadbike klaar met twee kleine aanhangers erachter. Matilde ging rijden en Jo en ik gingen op een zetel van kunstmestzakken zitten. We reden tussen rijen babybomen door en moesten bij iedere boom een kopje kunstmest leeg gieten. Wat een heerlijke taak na al dat ploeteren. De zon zat verscholen achter de wolken, wat een lekker temperatuurtje opleverde, en wij reden door het kersenlandschap. We hadden iets te vroeg gejuicht.

Na een aantal rijen kwamen we vast te zitten in grote brokken zand en modder. De quad kon gewoon niet omhoog komen. Met duwen en trekken kregen we hem nog een heel eind, maar de laatste brok modderzand hield ons tegen. Lichtelijk beschaamd belden we Craig, die ons de taak gegeven had. Met zijn pick-up truck kwam hij ons halen. Ketting eraan en trekken maar. We waren gered.

Het zat ons alleen niet mee. We verplaatsten naar een minder modderig veld en gingen weer op een lekker tempo naar beneden. Bij de tweede rij gingen we weer omhoog. Het leek even goed te gaan, maar al snel kwam de quad met de wielen van één kant in een soort geul terecht. Na een half uur duwen en dingen proberen zonk de moed ons in de schoenen en belden we Craig.

Half lachend, half huilend kwam hij aan. Wederom trok hij ons uit de ellende. Hij wou even testen of de quad wel gewoon omhoog kwam op een normaal pad. No way! Zelfs toen Craig zelf op de quad ging zitten kostte het 7 pogingen om het ding al schuddende omhoog te krijgen. Oef… onze reputatie was gered. We zagen de bui al helemaal hangen: de meisjes kwamen de hele tijd vast te zitten. Dit was iets waar zelfs de mannen niets tegen kunnen doen.

Gelukkig bestond ons ‘oefenterrein’ vandaag uit een vrij vlak veld en hadden we een sterkere quad. Het was even wennen want de quad was nogal gevoelig. Dit zorgde ervoor dat ik een heel eind vooruit sprong in mijn eerste meters. En dat met Craig achterop. Na een klein rondje liet hij ons al snel alleen. Om beurten reden we en gooiden we kunstmest op de bomen. Daar reed je dan met 5 km/uur tussen de planten. Sneller ging niet, want sneller kon degene in de achterbak niet gooien. Alles ging zowaar goed. Zo mag het werk van mij vaker zijn: cruisen op de quad.

Op de quad tussen de kersen door

Advertenties

3 thoughts on “Vast in de kersenbush

  1. Wat een avonturen, heerlijk om te lezen hoe en wat je allemaal meemaakt daar in dat verre mooie Australië! Daar zul je straks thuis nog lang van nagenieten! En intussen vallen hier de kastanjes en noten van de bomen, beginnen de bladeren te kleuren in geniet ik van de warme zonnestralen die soms, tussen de regenbuien door om het hoekje komt kijken. Hartverwarmende groet van ons.

  2. Ha Dre,

    Dat is nog eens werken.. zonnetje erbij! Ziet er goed uit. (beter in ieder geval dan schoolexamens na kijken en dalijk door de regen naar huis..).

    Groetjes,
    Marianne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s