Het paard van Gumeracha

De trots van Gumeracha!

Zondag ging ik dan eindelijk naar het paard waar ik zoveel over gelezen had. ‘Het grootste hobbelpaard van de wereld’ wordt in de foldertjes geadverteerd. Terwijl ik over de inmiddels bekende weg loop komt er een rode auto met twee jongens langs, luid toeterend. Ok… Even later komt hij weer terug, en… draait zich om en komt weer toeterend langs. Debielen!

Op foto’s ziet het paard er echt enorm uit omdat het boven alle bomen uitsteekt. De foto zal wel oud zijn, want in de tussentijd zijn de bomen flink gegroeid. Volgens de brochures moet je ook het geweldige uitzicht over de Adelaide Hills vanuit het paard zien. Helaas kun je op het moment niet meer naar de absolute top. In plaats van naar het hoofd moet ik het doen met het zadel. Het schitterende uitzicht reikt maar naar één kant. Voor de rest zie je: bomen. Tja, de 2 dollar is het in ieder geval wel waard.

Het paard is geen willekeurig object in de heuvels, maar dient als mascotte en promotiepaardje voor de speelgoedfabriek. Bij de fabriek is een winkeltje waar naast souvenirs ook een hele hoop houten speelgoed te verkrijgen is. Omdat ik niet weet wat ik met een houten poppenhuis zou moeten doen, of eigenlijk weet ik niet hoe ik het mee zou moeten slepen, houd ik het bij een miniformaat verkeersbord met een krokodil en wat ansichtkaarten.

Vanuit de shop kun je direct door naar de gratis Australische versie van een kinderboerderij. Je kunt wat voer kopen en de dieren komen zo uit je hand eten. Schapen, geiten, eenden en jawel, de kangaroe. Ik ben niet zo’n dierenheld, dus op mijn hoede en voorzichtig dat ik niet op een staart trap loop ik verder. “Hello” hoor ik ineens terwijl ik wegloop van de kooi met de kaketoe. Even dacht ik dat ik gek werd. Praatte dat beest nou tegen me? Zachtje, zodat niemand het hoort, fluister ik: “Hello birdie, how are you?” Geen antwoord. Verderop herhaalt de volgende kaketoe gelukkig ook vrolijk zijn geleerde woord: “Hello!” Ik word nog niet gek.

Er is nog een leuk café bij het park en dat maakt dit kleine wereldattractietje een geslaagd park. Het is in ieder geval een mooie plek voor mij om van de zon te genieten en te ontsnappen van de boerderij.

De dieren schuiven constant hun snuit over de grond op zoek naar restjes eten.

Mijn vorige woonplaats is ver, ver weg

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s