Van brandweerman tot pyromaan

Voordat het kersenseizoen begint moet de hele schuur schoon. Na de koelcel grondig uitgeveegd te hebben, moesten nu de laatste restjes zand en olie er met de hogedrukspuit afgespoeld worden. Dit speeltje was geen kattenpis. Ik voelde me een ware brandweerman. Er stond flinke druk op zodat je echt je spieren moest gebruiken of je werd weg geblazen.

Elke 45 minuten haalde ik collega Dave erbij want dan moest het water weg geveegd worden. Tegen die tijd stond ik in een soort pierenbadje te werken. De vloer liep namelijk niet naar het putje, maar naar de andere kant af. Na 4 uurtjes was het wel genoeg geweest. Tony zei zowaar dat ik het best wel goed gedaan had. Een ‘best wel’ van Tony voelt als een hele eer. Ik moest alleen nog de muren en het plafond schoon sproeien. Mijn innerlijke brandweerman kwam toen pas echt boven. Een lichte regen van zandwater druppelde op me neer.

Waar ik de ene dag nog met water mocht spelen, speelde ik de volgende dag met vuur. Tony nam me mee naar een plek tussen de kersenvelden waar hij met de bulldozer alles met de grond gelijk aan het maken is. Alle takken en grote stukken hout die achter blijven worden daar in grote vuren verbrand. Mijn taak was om die stukken te verzamelen en in het steeds heter wordende vuur te gooien. “En als je denkt dat het uit gaat, dan gooi er nog maar wat brandstof op.” Zegt Tony, met een bemoedigend: “Het is diesel, geen benzine, dus je zou geen steekvlam in je gezicht moeten krijgen.” Voor iemand die een lichte angst voor vuur heeft is dit niet het ideale scenario.

Gelukkig was het al snel lunchtijd. Tony reed de bobcat bulldozer terug naar de schuur en ik reed in zijn truck tussen de kersenbomen door achter hem aan. Na de lunch gingen we ook nog terug om de graafmachine te halen. Alles staat in de schuur nu, dus dat moet betekenen dat hij hier eventjes klaar is. In ieder geval tot na het kersenseizoen. Wat een opluchting.

Advertenties

2 thoughts on “Van brandweerman tot pyromaan

  1. Reactie op de diepvrieserwten.
    Hoi Andrea, als je heimwee krijgt naar een beetje Europa moet je een keer naar Hahndorf gaan. Dit ligt iets ten zuidoosten van Adelaide. Vroeger kreeg je daar poffertjes en warme chocolademelk met slagroom.
    Groetjes Suzan

  2. Hoi Andrea,

    Ik zou maar eens op zoek gaan naar een knappe farmer, want je hebt het boerenleven al aardig onder de knie!

    Oma vind dat je maar hard moet werken en alles moet kunnen.

    Groetjes Karin, opa en oma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s