Nemo gevonden

Instructeur Sam en mijn dive buddy

Instructeur Sam en mijn dive buddy

Donderdagochtend werd ik opgehaald door een busje van het duikcentrum. In de Sutera haven kon ik overstappen op de boot die me met alle andere duikers en snorkelaars naar Gaya Island bracht. Ik ging het er eens op wagen. Ik ging een dagje discover scubadiving doen bij Dive DownBelow. Hoe dichter de boot bij het eiland kwam, hoe zenuwachtiger ik werd. Op het eiland werd ik ontvangen door Sam die me die ochtend de eerste beginselen van het scubadiven zou bijbrengen.

Na een hoop papieren te hebben getekend zodat ik niemand meer aan kan klagen in geval van ongelukken ging het beginnen. Er zaten nog twee jongens bij me in de groep. Één van sprak vrijwel alleen Chinees en dit was zijn eerste dag van het Open Water Diver programma. Vandaar dat er nog een begeleider mee was die ook Chinees sprak. Na een korte uitleg gingen we, voor mijn razende hart veel te snel, het water in. We liepen de zee in en bleven op een gedeelte van maar ongeveer 1,60m diep. Daar doken we kopje onder.

De eerste adem onder water voelde gek en was een beetje beangstigend. Ik werd echter meteen afgeleid met oefeningen. We moesten ons masker vullen met water en dat eruit blazen onder water. We moesten onze regulator, daar waar je doorheen ademt, uit doen en weer terug. We moesten leren om de druk van onze oren af te krijgen. En natuurlijk moesten we leren hoe je makkelijk naar beneden en naar boven gaat, en hoe je gemakkelijk blijft drijven.

De eerste pauze kwam als geroepen voor me. Daarna kregen we een duik in open water, maar bij het veilige en redelijk ondiepe huisrif. Na de lunch kreeg ik de mogelijkheid om echt te gaan duiken. Aangezien ik erachter wilde komen of ik wel de ballen had om diep te gaan ben ik de boot in gestapt. We voeren naar een ander eiland. In de buurt van het eiland moest ik achteruit de boot uit kukelen en ging ik met een andere instructeur zwemmen. We gingen tot 10 meter diepte en ik vond Nemo! Wat is dit gaaf zeg. Zo’n dingen zie je alleen maar in de film, en nu is het live.

Na de duik heb ik meteen besloten mijn PADI open water diver certificaat te halen. Hiermee kun je met een maatje gaan duiken over de hele wereld tot 18m diepte. Ik zou dezelfde instructeur krijgen als die ochtend en dat deed me wel goed. De druktemaker en lolbroek was onder water heel rustig en checkte regelmatig of alles ok was. Dus diezelfde avond nog moest ik een half theorieboek leren. De volgende dag kreeg ik daar namelijk de testen van.

Vrijdag waren we met zijn tweeën. Mijn duikmaatje voor de cursus verstond niet altijd het Engels, dus was het maar goed dat we handgebaren leerden voor onder water. Als ik hem ’s ochtends zag wilde ik bijna het ‘ok’-gebaar maken in plaats van te vragen hoe het ging. We gingen door een hoop oefeningen heen die dag; de noodregulator van je maat gebruiken, naar de oppervlakte zwemmen zonder adem, blijven ‘zweven’ in het water en door je ademhaling je voortbewegen onder water. Het is best vreemd als de instructeur onder water ineens je lucht dichtdraait zodat je voelt hoe het is om zonder lucht te zitten.

Vandaag was de dag van de waarheid. Omdat we vrijdag zoveel ‘skills’ gedaan hadden kon ook ik vandaag mijn diploma halen. Op twee avonden had ik alle theorie geleerd, dus ik stond verbaasd te kijken toen ik alle vragen van mijn examen goed had. Er zit dus nog een beetje natuurkundige in mij (druk onder water). We hadden nog één training in ondiep water waarbij we o.a. ons vest (waardoor je dus blijft drijven en waar je lucht aan hangt) uit en aan moesten doen, van snorkel naar regulator moesten wisselen en de gewichtengordel uit en aan moesten doen. Ja, want om te kunnen zinken had ik zowaar 7 kilo aan extra aan mijn lijf hangen, dat buiten de duikapparatuur.

De twee laatste duiken waren het echte werk. We doken vanaf de boot. Het was een vrij onrustige dag. Na twee dagen zon was het vandaag aan het regenen en stond er een harde wind die voor flink wat golven zorgde. Zodra we in de zee lagen gingen we dan ook zo snel mogelijk naar beneden. Bij beide duiken zwommen langs koraal. Alleen het koraal is al een hele nieuwe wereld. Hoe je die planten ziet bewegen op de beweging van het water. Af er toe lijkt het wel alsof er een krater in het koraal is gevormd en uit alle hoekjes en gaten komen vissen tevoorschijn. Meerdere nemo’s zwommen voor mijn ogen voorbij, in alle kleuren van de regenboog. We zagen een soort aal en een hele lelijke maar bekende grotere vis. Speciaal waren de pijlstaartroggen die we zagen.

Naast al mijn studie mag ik nog wel wat meer leren over de vissen. Ik heb namelijk geen idee wat ik gezien heb. Op gegeven moment zwom er een langwerpige vis die er bijna doorzichtig uitzag als een octopus. Wat het was weet ik niet, want de jongens keken de andere kant op. En dan roep je niet even om hun aandacht op 18m diepte. Na een kijkdag en twee heel intensieve dagen heb ik mijn duikcertificaat gekregen. Het is nog steeds een beetje onwerkelijk dat ik dit gedaan heb, maar er is een wereld voor me open gegaan. In plaats van angst wordt ik ontzettend kalm onder water door de regelmatige ademhaling en het vrije bewegen. Het is echt een leuke uitdaging om dingen onder de knie te krijgen en meer en meer te zien. Ik ben benieuwd wat er in mijn onderwaterleven nog meer op me wacht.

Advertenties

2 thoughts on “Nemo gevonden

  1. Super zeg, wat een avontuur! Heb zelf met snorkel gezien hoe ontzettend mooi en groots die onderwaterwereld er uit ziet, net een sprookje, hoe dieper hoe indrukwekkender!

  2. Wauw!! Ik vind het heel dapper van je. Het lijkt me fantastisch om de wereld onder water zo te zien maar ook wel een beetje eng.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s