In het duistere verleden van de stad

gaol 1Adelaide is een vrij kleine stad, zeker vergeleken met Sydney of Melbourne. De gemiddelde toerist slaat deze plaats dan ook over. Na in januari al twee weken hier te hebben gezeten heb ik de meest toeristische plekken ook wel gezien. Toch blijkt er nog het een en ander te ontdekken.

Niet ver van het centrum staat de Adelaide Gaol, een gevangenis die tot 1988 in gebruik was. Nu is het omgetoverd tot museum. Sinds 1841, ongeveer de tijd van het ontstaan van Adelaide, hebben er zo’n 300.000 gevangenen in gezeten en zijn er 45 mensen opgehangen binnen de muren. De gevangenis geeft niet alleen een indruk van Adelaide’s geschiedenis maar schijnt ook nog steeds bewoond te zijn. Mensen die in de avond op bezoek kwamen en avondgidsen vertellen verhalen van onverklaarbare blauwe plekken, verwondingen en sommige dames zweren dat er in hun kont geknepen werd. De gevangen van voorheen schijnen dus hard aan het werk te zijn, ook na hun dood.

In tegenstelling tot Sydney was Adelaide een vrije kolonie. De gevangenis is dus niet gebouwd voor de veroordeelden die vanuit Engeland kwamen, maar voor de mensen die in Australië de criminaliteit in gingen. Als we de gevangenis binnen lopen zien we meteen de bel hangen die gebruikt werd om gevangenen te informeren dat er iets ging gebeuren. Het hele complex ligt binnen een grote muur, met losse stenen erop om het ontsnappen moeilijker te maken. Binnen de muren liggen verschillende gebouwen met ook weer een muur er omheen. De stalen deuren en hekwerken naar de verschillende gebouwen zien er oud en ouderwets uit. Er hangt nog steeds een rare lucht in de gebouwen.

De cellen zijn klein en hebben alleen een bed. Vroeger werd er een emmer neergezet om je behoeftes in te doen en die werd dan af en toe geleegd in een soort van groot toilet dat buiten in de tuin stond. Sommige gebouwen kregen later een toiletblok in de tuin, maar geen van de cellen had een wc bij de hand. Pas in de jaren 80 kregen enkele cellen een soort van draagbare dixie in hun cel. Sommige gevangenen kregen op den duur radio zodat er iets te doen was, maar een tv stond alleen in de hal. Het is moeilijk voor te stellen dat hier 25 jaar geleden nog mensen gevangen zaten.

In 1964 werd de laatste man hier opgehangen. Naast mannen zaten er ook vrouwen opgesloten. Slechts één van hen is hier opgehangen. Elizabeth Lilian Woolcock kreeg de doodstraf voor het vergiftigen van haar man in 1873. Ze was 26 toen ze na een rechtszaak van een half uur schuldig verklaard werd. Daarna ging ze naar de isoleercel waar ze streng bewaakt werd. Je wil natuurlijk niet dat iemand die ter dood veroordeeld is er zelf ineens een einde aan maakt. Na een laatste biecht werd ze opgehangen en vervolgens begraven o de begraafplaats van de gevangenis. Volgens de Engelse wet mocht je dan namelijk niet meer begraven worden op heilige grond. Het enige wat nu nog herinnert aan de opgehangen mensen is een aantal nummers op de muur.

Een aantal jaren nadat de gevangenis was gesloten ontdekte een vrijwilliger een nieuwe laag in de vestiging. Onder de vloer van een van de gebouwen ligt een tentenkamp van de eerste nieuwe bewoners van de stad Adelaide. Terwijl ze werkten aan hun huizen hadden ze hier een kamp opgezet. Een van de kamers in de gevangenis is dan ook helemaal overhoop gehaald. De vloer ligt open en er wordt onderzoek gedaan. Voor mij ziet het eruit alsof gewoon gesloopt wordt. Een tentenkamp kan ik er niet in ontdekken, maar het zal wel van grote waarde zijn. Zo blijkt maar weer dat er nog genoeg te ontdekken is. Zelfs een relatief nieuw land als Australië heeft nog vragen over zijn geschiedenis.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s