Verkooppraatjes

“Bij ons is alles honderd procent Australisch. Nou ja… op mij na dan.” Ik ben nog geen week in Adelaide en ik zit al in een kantoortje om een training te volgen. Hoewel direct sales helemaal niet mijn ding is, besluit ik het nog één keer in mijn leven een kans te geven. Wordt dit niks, dan wordt het nooit iets.

Het internet staat vol advertenties voor sales posities. Ik besluit de minst kwaadaardige eruit te pikken: de melkboer. Klinkt nogal onschuldig en het lijkt me ook echt een goede service. Geen haken en ogen aan het product, maar gewoon het bezorgen van boodschappen. Daar moeten mensen toch wel voor open staan?

Twee dagen na de training sta ik in een buitenwijk van Adelaide. De huizen zijn een soort van kastelen, omringd door hoge hekwerken en met intercom. Er is nog net geen gracht om de zwembaden en tennisbanen te beschermen. Mijn taak is om zoveel mogelijk mensen te laten inschrijven bij het bedrijf. Ze moeten dan ook meteen hun eerste bestelling bij me opgeven.

Een collega loopt met me mee om te beginnen. In het eerste uur staan we tevergeefs op deuren te kloppen en bij intercoms aan te bellen. Niemand is thuis. Later wordt ik aan mijn lot overgelaten en moet ik zelf de deuren vinden in de wildernis van Adelaide’s suburbs. Ik zou geen goede dief zijn want bij enkele huizen heb ik geen idee hoe ik de poort naar de voordeur open moet krijgen. Op naar de volgende dan maar.

De volgende week staan we in een totaal andere buurt. Hier wordt ik uitgenodigd voor een kopje koffie. Oude mensen willen het liefst uren met je praten. Standaard zinnetjes komen mijn mond uit gerold. Kopen? Kopen doen ze ook hier niet snel aan de deur. “Zijn jullie ook online?” “Uhm, ja…” en daar gaat je verkoop. Mensen enthousiast krijgen is het probleem niet, maar dat levert me geen geld op op mijn bankrekening. Een enkeling verdient een mooi bedrag iedere week, maar voor mij blijft het bij een paar goede gesprekken.

Het is rustig in Adelaide. De baantjes liggen hier niet voor het oprapen. De paar verkopen die ik krijg zetten geen zoden aan de dijk, dus ik zal toch moeten zoeken naar iets nieuws. Een dag nadat ik mijn ontslagbrief heb ingeleverd besluit het bedrijf het halve team te ontslaan. Nog een paar weken zit ik in Adelaide en dan door naar de Snowy Mountains waar ik weer lekker mijn skiën kan verbeteren.

Advertenties

One thought on “Verkooppraatjes

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s