Opgepakt en ingerekend

melbourne gaol 2De deur valt in het slot en daar zitten we dan. We lachen maar een beetje, maar dan gaat het licht uit. Ik stel me voor dat iedereen nog steeds een beetje lacherig om zich heen kijkt in  de hoop uit te vinden wat er gaat gebeuren. Maar we zien niets. Het enige straaltje licht komt vanuit de gang door een rooster onderin de deur. Ik zie het meisje naast me niet eens. Na een minuut of vijf zijn we al verveeld en besluit één van de dames op de deur te bonken: “Laat me eruit”, zegt ze lacherig. De agent vindt het niet grappig en gebied stil te zijn. Dan horen we de deur openen.

De oude gevangenis van Melbourne wordt al jaren niet meer gebruikt. Het gebouw ernaast was echter tot in de jaren 90 in gebruik en daar zaten we nu opgesloten als deel van de ‘watch house experience’. Toen we binnenkwamen moesten we met de rug tegen de muur gaan staan. Een stuk verderop gingen we door de handelingen die de gearresteerden moesten doorlopen; handen laten zien, tong tegen je gehemelte en mond open, door je haren schudden, op de hurken zitten, onder de schoenen kijken….

Als mensen gearresteerd werden kwamen ze hier de nacht doorbrengen. Er zaten 5 tot 6 mensen in een cel en ’s nachts kregen ze een paar matrasjes. In de cel stonk het nog steeds en het zag er niet uit. Toen we weer vrij werden gelaten konden we het gebouw bekijken. Na vijf minuten opgesloten te hebben gezeten had ik het al gehad, maar sommige mensen zaten hier tot 28 dagen om hun rechtszaak af te wachten en gingen daarna linea recta naar de gevangenis.

In de oude gevangenis van Melbourne heeft één van Australië’s beruchtste criminelen gezeten. Ned Kelly was zoals zoveel mensen een lid van een arm gezin. Als de oudste moest hij voor zijn jongere broers en zussen zorgen toen zijn vader overleed. Zijn moeder bracht tijd door in de gevangenis. Er zat maar één ding op; stelen om te leven. Ned Kelly was geliefd bij het volk omdat hij het gestolen geld van de rijken met het volk deelde door feesten te organiseren in de lokale pub. Vandaar ook dat er genoeg mensen waren die Ned Kelly wel onder wilden brengen en niemand er ook maar over dacht om hem aan de politie over te dragen.

Uiteindelijk werd ook Ned Kelly gepakt en ondergebracht in de gevangenis van Melbourne. Hier zag hij na jaren eindelijk zijn moeder weer, die gedwongen in de wasserij werkte. Ned werd hier ook opgehangen, terwijl zijn moeder een eindje verderop de was stond te doen. Nog steeds wordt er onderzoek gedaan naar de overblijfselen van de gevangenen. De graven zijn zo ongeorganiseerd dat men er nog steeds geen wijs uit kan. Wat wel overgebleven is zijn de beelden van de hoofden van de ter dood veroordeelden. Na hun dood werden deze gemaakt zodat men deze kon onderzoeken. Er werd namelijk gezegd dat aanleg tot criminaliteit gevonden kon worden in de vorm van het hoofd.

Weer op vrije voeten geniet ik van de frisse lucht, hoewel er ook een frisse wind waait. Ik ga op in de drukte van het spitsuur en de massa’s wandelende mensen. Ik hoop de binnenkant van een celdeur nooit meer zo lang te hoeven zien, of in het donker niet te hoeven zien. Vijf minuten was meer dan genoeg.

Advertenties

2 thoughts on “Opgepakt en ingerekend

  1. Hè, Andrea, je lijkt op de foto heel erg op je mam, toen ze zo oud was als jij!
    Veel plezierige verrassingen en mooie momenten tijdens je reis! Warme groetjes van ons!

  2. Hoi Andrea,
    Lijkt me helemaal niks, zelfs niet voor een paar minuten.
    Lekker frisse lucht, wind in je haren, zon op je snoet, of zelfs nat worden door de regen, alles is beter…
    Groetjes van mama en papa

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s