Een eerste kennismaking

Om 5 uur op zodat ik om 6 uur klaar sta om opgepikt te worden. Ik word als eerste opgepikt door een man met lange haren, een baard en snor. Hij draagt kleding in camouflagekleuren en heeft zware wandelschoenen aan. We rijden de hele straat door om mensen op te pikken en het lijkt een interessant groepje te worden. Als de groep niet interessant is, dan is de auto het wel. Het is namelijk een jeep met aanhanger. Het ziet er net iets groter uit als een normaal formaat auto, maar naar ruimte moet je zoeken. En daar zitten we dan met acht man achterin, op twee banken die in de lengte in de auto gemonteerd zijn. Bij de laatste stop halen we nog een wat oudere man op. Dan schuifelen we nog eens op onze bank en maken ons klaar voor de eerste kilometers.

Hoewel ik Charlie de buffalo uit Crocodile Dundee al twee keer begroet heb, is de stop in Adelaide River meer dan welkom. De benen zijn er blij mee. Vandaag moet iedereen zijn plekje vinden en langzaamaan komen we tot een zitstrategie. Het is 38 graden en bewolkt en iedereen zit te zweten. In Nitmiluk nationaal park wandelen we omhoog naar Edith Falls waar we een welkome zwem hebben onder de waterval. We zwommen in een soort rondje waar een zwakke stroming stond en je jezelf over de rotsen voort kon duwen. Toen we uit het water kwamen begon het langzaamaan te regenen. Kleine druppels maakten kringen in het water en de lucht trok helemaal dicht. Dus wandelden we met een verkoelende nevel terug naar de auto.

Het was nog een flink stuk rijden over de snelweg die ik al kende. Het was oncomfortabel, hoe je ook zat. Je kon je niet echt bewegen. Toen onze gids Rick vroeg of we wilden stoppen waren we zo stom om nee te zeggen. Deze fout zouden we nooit meer maken. Een half uur verder zaten we allemaal op onze plek te wiebelen. Langzaamaan zag ik pijnlijke uitdrukkingen op de gezichten verschijnen. Er kwam een zucht van opluchting toen we ons met zijn allen organiseerden en onze benen bijna konden strekken. Maar dit was ook van korte duur. De regen werd steeds erger, maar was gestopt toen we bij de bestemming kwamen: Victoria River. Helemaal stijf kwamen we als houten poppetjes een voor een de auto uit.

We liepen over de brug naar het roadhouse dat ook een camping had. Vanavond hadden we het nog luxe. We leerden hoe we het kamp op moesten zetten en waar we alles in de trailer konden vinden. Samen sprokkelden we hout voor het vuur en daarna konden we genieten van wat crackers met dips terwijl Rick spaghetti bolognese voor ons bereidde. Het drupte af en toe, maar na mijn douche besloot ik toch buiten in mijn swag te slapen. Ik werd wel wat nat, maar midden en de nachten besloten we pas dat het te veel was. Snel zetten we wat tenten op en sleepten de swags er naartoe. Het was nog steeds warm en benauwd. In de tent kon ik eindelijk op mijn swag liggen en koelde ik wat af.

We hebben zo’n 550km gereden.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

2 thoughts on “Een eerste kennismaking

  1. Ha dre,

    wat een autorit zeg.. valt me mee dat er geen benen en armen uitsteken, of mensen op het dak moeten zitten. En dat in die hitte.. poeheej.

    Groeten,
    Marianne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s