De grens over

Een museum in de natuur

Een museum in de natuur

We hoefde maar een klein stukje te rijden tot onze eerste bestemming. Bij een picknickplek langs de snelweg kon je een rondje lopen door de natuur. We moesten best een eindje klimmen om bij een rotswand te komen. Er stonden overal palmbomen die een mooi contrast vormden met de rode rotswand. Het uitzicht over de vallei was super en daarnaast konden we wat rotstekeningen van de Aboriginals bewonderen. Op mijn weg naar beneden kwam ik een kasteel tegen. De termieten hadden hun hoop zo gebouwd dat het er majestueus uitzag.

Na ongeveer een liter water te hebben gedronken reden we met de ramen-open-airco weer verder. De weg naar WA was vrij saai, maar we probeerden toch elk uur of 1,5 uur te stoppen. We stopten bij een plek die zowel voor Aboriginals als voor de ontdekkingsreizigers belangrijk is. Er stond een grote Boab boom die de Aboriginals Malajagu  noemen. Malajagu was een creatieman die door het landschap ging en spikkels verzamelden. Zo werd hij een varaan (goanna). Bij deze plek veranderde hij in de Boab boom. Jaren later kwam er een groep ontdekkingsreizigers naar deze boom en zij besloten hier hun kamp op te zetten. De leider van de groep was de heer Gregory en vandaar dat de boom nu ook wel Gregory’s tree genoemd wordt.

Wouter met Percy the parrot

Wouter met Percy the parrot

Tijdens de lunch probeerden we zoveel mogelijk groente en fruit op te eten, want dat zouden we allemaal in moeten leveren op de grens. Ook ontmoette we Percy the parrot. Ineens kwam Wouter met een kaketoe op zijn schouder aangelopen, een dier dat normaal vrij agressief is. Het bleek het huisdier van een ouder echtpaar te zijn. Ze namen hem mee op hun rondreis door Australië.

Het verzamelde hout op de boot

Het verzamelde hout op de boot

Om twee uur werden we verwacht op onze eindbestemming. Lake Agyle is het grootste kunstmatige meer in het zuidelijk halfrond, wat gevormd wordt door een dam in de Ord rivier. We gingen met een boot het meer op. Het zonnetje was gekomen en dus waren we blij met de wind die het varen met zich mee bracht. We kregen een tour en zagen rockwallabies over de rotsen springen. Daarna besloten een paar van onze eigen rockwallabies om van de rotsen het water in te springen bij onze zwemstop. Niet allemaal even succesvol. Het water was warm, maar toch verfrissend.

Ogen liggen op de loer

Ogen liggen op de loer

Natuurlijk lieten ze ons daarna pas de krokodillen zien. Wij zagen een paar van de 25.000 zoetwater krokodillen. In principe zijn zoetwaterkrokodillen niet gevaarlijk zolang je ze niet stoort. Ze eten niets dat zo groot is als een mens. Daarnaast blijken ze niet zo’n fan te zijn van het diepe water waarin wij zwommen. We zagen eigenlijk helemaal niet hoe groot ze eigenlijk zijn. Het enige wat boven het water uitstak waren twee ogen en een stukje neus. Na de krokodillen mochten we de vissen voeren. Er zaten veel katvissen in het water en als je kleine stukjes witbrood boven het water hield dan tuften ze naar je. Gooide je het in het water dan doken ze er massaal op af.

 

De gevangen vis was net iets te klein

De gevangen vis was net iets te klein

Na dit vertier kwam het serieuze werk. We hadden allemaal een kleine rugzak met spullen voorbereid en alles wat we nodig hadden op de boot gegooid. We bleven namelijk op een onbewoond eiland slapen en nu moest alles van de boot af. Met een georganiseerd kamp konden we nog een laatste keer het water op. We zagen een aantal Wallaroos op de kade en pelikanen die op het water dobberden. We gingen voor anker midden in het meer om nog eens te zwemmen en van de zonsondergang te genieten. De liefhebber kon ook een gokje wagen met de vishengel. Er waren wel een aantal vissen gevangen, maar niets dat groot genoeg was voor op de bbq. Daar lagen we dan, hengels over de kant van de boot, mensen met bier in het water. Wat wil je nog meer?

 

Zonsopgang vanaf het eiland

Zonsopgang vanaf het eiland

Het was donker toen we terugkwamen op het eiland. We brachten ons hout naar het kamp en begonnen het vuur op te warmen. Vanavond kregen we namelijk een bbq met heel veel vlees; gemarineerde kangoeroe, bief, lam en kip. Daarnaast hadden we pastasalade en gepofte aardappel. Helaas was het bijna volle maan, dus was het moeilijker om sterren te zien. Rond 4 uur werd ik wakker en was de maan weg. Vanuit mijn swag keek ik nog even naar de sterren en viel weer in slaap tot aan zonsopgang. Daarvoor ben ik namelijk opgestaan. Er was een prachtig kleurenspektakel gaande aan de horizon.

We hebben weer zo’n 300km gereden

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s