El Questro wildernis

Met de boodschappen ingepakt in Kununurra reden we de wildernis in naar El Questro station. Nog net op tijd voordat het ging sluiten voor het regenseizoen. De afslag naar El Questro leidde naar een onverharde weg die af en toe een riviertje overstak. In één daarvan stond ook nog echt water. Aangekomen bij de camping hadden we een late lunch voordat we nog een wandeling gingen maken.

Met zijn allen door El Questro gorge

Met zijn allen door El Questro gorge

De wandeling ging door El Questro Gorge, een wandeling die ook gids Rick nog maar één keer gedaan had. De wandeling ging de kloof in over rotsen en stenen. In de kloof zag het er in het begin tropisch uit. We konden meestal langs de rivier af lopen omdat het water erg laag stond. Over de stenen konden we de overkant bereiken wanneer dat nodig was. Toen het moeilijkere gedeelte begon moesten ook de schoenen af en toe uit. We baadde door het water dat tot onze heupen kwam. We moesten een grote rots op klimmen en zonder hulp van mijn teamgenoten was me dat niet gelukt. Helaas ging het niet bij iedereen goed. Wouter gleed met zijn voet weg en maakte een smak op de rotsen. Het deed zeer maar het had veel erger af kunnen lopen .

Door het water en dan omhoog klimmen. En ondertussen alles maar droog proberen te houden.

Door het water en dan omhoog klimmen. En ondertussen alles maar droog proberen te houden.

Bij de tweede rots besloot ik maar de omweg via het water te nemen. Mijn schoenen waren inmiddels toch al nat geworden. Rick zei dat het moeilijkste gedeelte achter de rug was, maar voor ons kwamen er toch nog een aantal uitdagingen. Dit was dus niet voor niets een wandeling categorie 6 (de hoogste die er is). Het was wel de moeite waard toen we uiteindelijk bij het eindpunt aankwamen waar we even konden zwemmen. Even maar, want het was iets later dan we dachten en we moesten ook nog terug lopen.

De weg terug was makkelijker, maar we waren wel goed in het gingen moeilijk maken voor onszelf. Langzaamaan werd het donkerder en donkerder. Ik en Laura hadden toevallig onze zaklampen bij. We zetten het tempo erin zodat we in ieder geval voor het donker het moeilijke stuk gedaan hadden. De tocht werd echt teambuilding. Aangezien de kloof maar smal was werd het donkerder dan buiten de kloof en hadden we het licht dus echt nodig. We schenen dus zo dat iedereen wel wat licht had, met mij als hekkensluiter. Aan het einde was het echt pikkedonker. We verzamelden nog wat brandhout en reden terug naar de camping, waar Mark op ons zat te wachten. Hij was niet mee gegaan en vroeg zich al af waar we toch bleven. Toen we de rivier overstaken met de auto zagen we zowaar een kleine krokodil. De chili con carne maaltijd deed ons goed die avond. Ook heb ik nog genoten van de laatste douche van de trip.

De wandeling in Emma gorge

De wandeling in Emma gorge

De volgende dag was het weer heet, maar toch gingen we ’s ochtends naar de Zebedee hot springs. Het was echt een paradijsje midden in het bos. Niets was aangelegd en je moest echt over de stenen en boomwortels klimmen om er te komen. Het water was niet super heet, maar de meeste van ons hadden het toch al snel gezien. We gingen liever meteen door naar Emma Gorge waar we wisten dat we in koeler water konden springen.

Onderweg kwamen we ook wel aantrekkelijke stukjes water tegen

Onderweg kwamen we ook wel aantrekkelijke stukjes water tegen

Emma Gorge wordt ook wel de hartaanval gorge genoemd. De wandeling er naartoe was lang niet zo heftig als die van de dag tevoren, maar er schijnen regelmatig mensen aan dood te gaan. Het werd alleen maar heter en de wandeling was voor een groot deel in de zon. Je moest ook voor 12 uur de kloof uit zijn. Het was dus zweten. Het pad ging over rotsen omhoog en omlaag, maar er zaten geen grote klimpartijen in. Aan het einde was een grote waterpoel met een kleine waterval. Fabian liet nog eens zijn rotsspringkunsten zien en zelfs Laura, die niet goed kan zwemmen, ging met een grote zwemband het water in. We realiseerden ons ook goed dat dit ons laatste bad zou zijn voor de komende dagen. In de Bungles zou er geen water zijn, maar we gingen in ieder geval opgefrist en afgekoeld op weg.

Advertenties

One thought on “El Questro wildernis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s