Aan alles komt een eind, ook aan de bush

Een road train rijdt voorbij de rotsformatie Queen Victoria's head

Een road train rijdt voorbij de rotsformatie Queen Victoria’s head

De laatste dag stelde niet teleur. In de ochtend gingen we naar Windjana gorge om krokodillen te kijken. Onze eerste uitdaging was echter om langs een koe af te lopen. Loop je een kloof vol krokodillen in en is je grootste zorg een koe! De krokodillen lagen allemaal rustig te chillen in het water. Ook waren er veel vleermuizen. Vroeger was hier een zee met een groot rif en wij liepen nu door het opgedroogde rif.

Manning gorge

Manning gorge

Er waren dus ook nog fossielen te zien die miljoenen jaren oud waren, zo’n 350 miljoen om precies te zijn.

Onderweg naar Tunnel Creek zagen we levende busterds, grote vogels die ook kunnen vliegen. Ook zagen we een aantal big red kangoeroes. Tunnel Creek was een tunnel in de rotsen waar een rivier doorheen stroomt. Tijdens het droge seizoen kun je ook door de tunnel lopen. Op deze plek heeft vrijheidsvechter Jandamarra zich vier jaar verscholen voor de politie. In 1897 werd hij hier door de politie dood geschoten.

Een van de vele krokodillen in de kloof

Een van de vele krokodillen in de kloof

Ook wij gingen de tunnel in. Het was voor het grootste deel vrij breed en af en toe open zodat er licht naar binnen kwam. De paar zijtunnels die wat krapper waren heb ik maar over geslagen. In de grot wonen 5 verschillende soorten vleermuizen en af en toe ook krokodillen. We zagen wel wat sporen, maar geen krokodillen zelf. Gelukkig maar, want we moesten vaak ook het water oversteken om verder te kunnen. Natte voeten waren onvermijdelijk.

Een allerlaatste zonsondergang

Een allerlaatste zonsondergang

En nu was het een kwestie van afstand overbruggen om in Broome te komen. Onderweg naar Derby zagen we een paar dancing Brolgas, de vogels die een mooie paringsdans hebben. Helaas zagen we ze niet dansen. In Derby stopten we bij de supermarkt en hadden een late lunch bij de prison tree. Deze boom werd gebruikt om Aboriginals in gevangen te houden onderweg. Het was een grote holle Boab boom. Vanuit hier werd de weg een beetje saai, over de snelweg naar Broome. We haalden de zonsondergang niet, dus stopten we maar naast de weg om er toch wat van te zien. Het was bewolkt geworden en in Broome bleek het ook heel benauwd te zijn. Dit was het dan. Er waren weer auto’s, er knalde harde muziek uit de boxen bij het hostel en ik had een bed en een douche. Ik ga het leven in de bush missen. Ik was echt even van de aardbodem verdwenen, in mijn eigen wereldje, zonder telefoon of internet, helemaal alleen en met de mensen om je heen. Dat was echt heerlijk.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s