De tijd vergeten in Cape Range national park

IMG_8783

Het Cape Range national park is een beschermd natuurgebied in de buurt van Exmouth. De stranden hier leiden je zo naar het Ningaloo reef, dat bekend staat om zijn mooie riffen en de vele vissen. Het best is nog wel dat je zo vanaf het strand naar de vissen kunt zwemmen. Het is dus de perfecte plaats om te snorkelen.

IMG_8840

De eerste twee dagen was de wind erg sterk. Snorkelen was er niet bij omdat de stroming te sterk was. Terwijl we op het strand zaten te wachten maakte de wind langzaam zandkastelen van ons.IMG_8778

IMG_8781

De eerste nacht verbleven we op de camping van Tulki Beach. Het was een prima plek. Netjes, zoals eigenlijk alle plekken in het park. We waren vroeg dus kon ik nog even foto’s maken op het strand voordat de zon in de zee onderging. ’s Avonds was het voor het eerst ontzettend koud. Ik haalde de trui uit het onderste vak van mijn rugzak en hield mijn slaapzak bij de hand. Eigenlijk was het een verademing om een koele nacht te hebben.  

Katrien zit relaxed op het strand

Katrien zit relaxed op het strand

De wind was nog steeds aanwezig toen we opstonden. Het was dus geen snorkelweer en Katrien en ik wilden wel graag een aantal wandelingen doen. Eerst liepen we over de bodem van de kloof over een bed van stenen. Om ons heen resen de rotswanden de lucht in, maar aangezien de kloof heel breed was gaven ze ons geen schaduw. De kangoeroes en wallaby’s zochten schaduw in de lage struikjes die er stonden. Regelmatig hoorde we er ineens een wegspringen. Zij zagen ons voordat wij hun zagen.

Prachtig uitzicht over de gorge en de zee

Prachtig uitzicht over de gorge en de zee

Net toen we dachten dat de wandeling helemaal niet zo moeilijk was begon de klim. Ineens ging het aardig steil omhoog. Hoe hoger we kwamen hoe mooier het uitzicht werd. Op de top keken we uit over beide kanten van de gorge en zagen we in de verte de zee tussen de wanden in . Alleen al hiervoor was de wandeling de moeite waard. De weg terug was iets zwaarder aangezien we steeds omlaag en omhoog moesten klimmen op handen en voeten.  

De Yardie Creek

De Yardie Creek

Bij Bloodwood Creek zagen we een aantal kangoeroes vanuit het uitkijkpunt. We maakten ook nog een stop bij het Kurrajong strand, maar ook daar werd ik een beetje gek van de wind. We moesten Sandra wel zo’n beetje van het strand afplukken zodat we nog de laatste wandeling konden doen. Die was in Yardie Creek. Het begon met een bejaardenpad dat leidde naar wat informatieborden. Gelukkig was er ook nog een echte wandeling die je op de kliffen bracht. Vanaf daar zagen we rockwallaby’s over de rotsen springen. Er was een kleintje dat moeite had omhoog te komen terwijl moeder rustig verder sprong.

IMG_8785

Met zijn drieën stonden we die nacht in Osprey bay, waar we een schitterend uitzicht hadden over de baai. De ochtend begon voor ons met snorkelen op camping. Helaas was dat niet super indrukwekkend. Zeker niet vergeleken bij wat erna kwam. Met vloed waren we bij de Oyster Stacks. Je moest het water in over rotsen met scherpe randjes. We waren wel meteen onder de indruk. Ik zag een hele hoop vissen in schitterende kleuren. Mijn persoonlijke favoriet had blauwe zululippen en een heel duidelijk kleurenpatroon.

Kamperen in het nationale park

Kamperen in het nationale park

Ook bij trekpleister Turquoise bay was het goed toeven. Het strand was wit en de zee allerlei tinten van blauw. Ook hier kon je snorkelen in de baai. Daarnaast was er de drift. Het klinkt echt als een attractie in Walibi. De stroming is er sterk en je kunt dus van het ene eind naar het andere drijven. Je moest alleen wel oppassen dat je je niet de zee in liet sleuren. Op tijd richting strand zwemmen dus. Naast alle vissen zag ik ook nog een rif haai. Hij leek zo’n 1,5m maar trok zich niets van me aan en zwom gewoon verder. Een volgende keer zag ik een schildpad. Ik stak snel mijn hoofd boven water en gilde ‘schildpad, schildpad.’ Het was bedoelt voor Katrien die vlakbij was, maar het hele strand kon meegenieten. Ook bij Lakeside bleek het snorkelen de moeite waard te zijn. Er waren grote koralen waar allerlei vissen zwommen. We zagen ook een vis die bruin, heel dik en zeker een meter lang was.

Helaas kon ik geen foto’s maken van de vissen, maar het prachtige landschap moet maar genoeg zijn.

IMG_8875IMG_8813

Advertenties

One thought on “De tijd vergeten in Cape Range national park

  1. Ha dre,

    Wat een mooie foto’s, zo heerlijk zonnig! Terwijl het hier al bijna 3 dagen non-stop regent..
    Dat moeten inderdaad wel heerlijke dagen geweest zijn daar.

    Groetjes,
    Marianne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s