Even een fotootje

Vrijdag de 17e: mijn visumaanvraag voor Nieuw Zeeland is in gang gezet. Geen idee hoe lang het gaat duren, dus maar op tijd gestart. Helaas is ook Nieuw Zeeland er niet van overtuigd dat ik TBC vrij ben. Even later zit ik dus aan de telefoon met Medibank voor een afspraak voor een röntgenfoto. Er speelt een bandje af dat zegt dat ik een visumklasse nummer en nog een ander nummer moet hebben, dus hang ik weer op.

Nergens kan ik dit visumnummer vinden, dus bel ik naar Nieuw Zeeland. De vriendelijke man vertelt me dat er geen nummer is en het gewoon working holiday heet. Na wat onderzoek op internet kom ik erachter dat dat andere nummer voornamelijk met Australische visums te maken heeft. Aha. Ik neem de telefoon dus nog maar eens erbij. Na twintig minuten krijg ik iemand te pakken, maar dan verbreekt de verbinding ineens. De tweede keer moet ik nog langer wachten, maar ik heb uiteindelijk een afspraak voor een röntgenfoto te pakken.

Er zitten nogal wat verschillen tussen Nederland en Australië op dit gebied. In Nederland kon ik naar het ziekenhuis in Amsterdam zonder afspraak. Hier kom je met een afspraak alsnog in een wachtrij met een nummertje in je hand. Al snel bleek dat men niet helemaal wist hoe een foto maken voor Nieuw Zeeland nu werkte. Het meisje achter de balie had een hoop vragen voor een andere dame en ik hoorde voornamelijk de antwoorden ‘Tja, goede vraag’, ‘dat weet ik eigenlijk ook niet’ en ‘dat zal zo wel goed zijn’.

Die ochtend was ik nog snel nieuwe pasfoto’s gaan maken. In Nederland is dat in een paar minuten gedaan, maar hier duurde het 45 minuten. Ze werden met een compactcamera gemaakt, dan in de computer geüpload en aangepast, afgedrukt en dan met de hand gesneden. Maargoed, ik zat helemaal klaar met mijn geprinte formulier ($5), mijn pasfoto’s ($15), mijn paspoort en het bonnetje voor de röntgen ($96).

Een klik op de knop en de foto was gemaakt. Even later krijg ik een grote envelop met mijn röntgenfoto en word goede middag gewenst. Wacht eens even? En mijn formulier dan? Tja, dat wist ze niet precies. Ik zou gebeld worden dat ik het op zou kunnen halen, of het zou per post komen. Wanneer dan? Dat wist ze niet zo goed. Was alles in ieder geval goed? Ja, geen abnormale dingen op de foto. Wat een gedoe!

Ben ik ervan overtuigd dat dit goed komt? Nee. Ik had gepland om meteen mijn formulieren naar Nieuw Zeeland te sturen. Zeker omdat ze willen dat alles binnen 15 werkdagen na de aanvraag binnen is. In plaats daarvan zit ik nu te wachten op mijn formulier en heb geen idee wanneer of hoe ik dit kan verwachten. Nederland is misschien bureaucratisch, maar dat is soms zo gek nog niet.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s