Examenstress

De tijd vliegt en er is alweer een hele hoop veranderd. Waar ik twee weken geleden nog van regen sprak, is er inmiddels een hele lading sneeuw gevallen. Ik heb verschillende dagen gewerkt terwijl het sneeuwde. Dat vind ik natuurlijk super leuk, maar de kinderen zijn het daar niet allemaal mee eens. Menig kind schreeuwde het uit en werd veel te koud. En dat terwijl papa en mama soms gewoon in Queenstown in de kroeg zitten…

Het is wel heerlijk als ik dan tijdens mijn lunchpauze lekker de piste op kan, weer of geen weer. Vandaag had ik eindelijk weer een vrije dag en ik heb dan ook heel wat uurtjes op ski’s gestaan, hoewel daar ook veel tijd van in de liftrij was. Het was ontzettend druk, bijna drukker dan tijdens de schoolvakanties. Iedereen genoot dan ook van de sneeuw die inmiddels het grootste gedeelte van de berg bedekt. De pistes worden wijder en ook buiten de pistes is het lekker skiën.

Ik heb nog een weekje tot mijn examen begint. Ik heb wat lessen genomen en gisteren hadden we een theorie sessie. Er wordt gepraat over middelpuntzoekende kracht, massa, zwaartepunt en hoe dat soort dingen het skiën beïnvloeden. Ik moet dus nog eens diep in mijn geheugen graven om mijn natuurkundige kennis weer op the rakelen. Skiën blijkt nog aardig technisch te zijn.

In al die lessen wordt je verteld wat je allemaal verkeerd doet en in mijn theorieboek lees ik over allerlei nieuwe termen. Ineens ben ik helemaal niet meer zo zeker over dat examen. Maar dan sta ik op de piste. De sneeuw is perfect. Er is (bijna) niemand voor me. Dan kan je je helemaal laten gaan en door de bochten carven. Al die krachten voel je werken op je lichaam. Tja, dan komt er toch weer een sprankje hoop naar boven. Er gaat niets boven een goede bocht!

Tja, en wat er verder nog gebeurt hier…

  • Ik zat met een man van het Amerikaanse ski team in de T-bar lift. Kan er alleen niet achter komen wie dat nou was…
  • Dat moment dat je in de douche staat en je erachter komt dat je in plaats van shampoo een enorme fles conditioner gekocht hebt…
  • Na weken proberen heb ik hem eindelijk te pakken: het $1 jetboat ticket. Volgende week donderdag ga ik dus eindelijk een adrenaline activiteit doen. Daar staat Queenstown toch om bekend.
  • Ik was mijn horloge verloren. Twee dagen later sta ik op mijn skis en zie ik het bandje uit de sneeuw steken. De kinderen deden er even niet meer toe en mijn collega haalde er een schepje bij. Na wat graven bleek het ook echt alleen het bandje te zijn. De pistenbully had de rest opgepeuzeld. Dat zien we van de zomer pas weer.
  • Team Skiwiland was 7e bij de pubquiz… de spare ribs waren beter.
  • We hadden een jongetje genaamd Ding Ding in de groep.
  • Een andere dag hadden we drie Emma’s.
  • Mijn bont-en-blauwe knie is eindelijk weer normaal aan het worden.
  • Ik heb weer een zongebruinde hand, zo vanaf de knokkels.
  • Er wordt dagelijks zo’n drie keer in mijn gezicht of iets dergelijks geniest, dus afkloppen dat ik nog niet met griep op bed heb gelegen.
  • Een collega had luizen, dus ben mijn haar maar minder vaak gaan wassen…
  • En o ja, ik heb besloten dat ik in de bergen ga wonen als ik later groot ben.
Advertenties

One thought on “Examenstress

  1. Eel veel,succes met het ski examen en vooral veel plezier op de piste en tijdens het mijmeren over al wat je tegenkwam, het nu en de toekomst. Geniet vooral van het moment en alle momenten, want die tezamen, vormen je lust en je leven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s