Weer aan het werk

Het sneeuwt! Alweer! Het is aan het schemeren en de sneeuw komt met bakken uit de lucht. De afgelopen dagen hebben we geluk gehad. De temperatuur is ietwat gezakt en het sneeuwt helemaal tot in het dorp. Het ziet er zo mooi uit als alles wit is. De dennenbomen hebben een dikke laag sneeuw, sneeuwploegen rijden op en neer over de wegen en wij zitten lekker binnen met warme chocomel.

DSCN3805

Inmiddels ben ik alweer een paar weken in Whistler en al aardig gesetteld. De rommel op mijn kamer heeft allemaal een vast plekje gekregen en ik heb al aardig wat geld uit gegeven om mijn appartement en het skiën wat comfortabeler te maken. Ik heb ook alweer vier dagen gewerkt en dat gaf me mooi tijd om mijn nieuwe skischoenen in te lopen. Maandag dacht ik echt dat mijn tenen gebroken waren! Ik strompelde naar huis. Dat moet er raar uit hebben gezien, een ski instructeur in uniform die amper lopen kan. Inmiddels zijn de schoenen een beetje naar mijn voeten gevormd en heb ik wat meer ruimte gekregen. Een goed investering.

Het valt sowieso niet mee om weer in een werkritme te komen. ’s Ochtends ski ik naar het dorp, duurt welgeteld één minuut, om de bus te pakken die me naar de Creekside locatie brengt. In Creekside hebben we een gebouw dat speciaal voor de kinderen is en waar we ze kunnen ontvangen. Het hele seizoen, met uitzondering van de kerstvakantie, heb ik iedere week dezelfde kindjes. Één groepje is 4 jaar oud en komt op maandag en woensdag. Het andere groepje is 3 jaar oud en komt op dinsdag en donderdag. Zo’n dag skiën is best lang voor de kleintjes en dus wordt er ook veel gespeeld en houden we chocomelpauzes.

Het is ook net of je kinderen op aan het voeden bent. “In skischool delen we de krijtjes.” “Nee, je mag pas een glaasje appelsap als je je water opgedronken hebt.” “Als je nu niet luistert krijg je straks geen koekje.” De ouders zijn hun kinderen ook al om aan het kopen. “Als je heel goed skiën gaat vandaag, dan krijg je als mama weer komt een snoepje.” Zolang het werkt maakt dat mijn taak een beetje makkelijker. Tot zover gaat het allemaal goed, al is het wel spannend. Ergens dit seizoen zal ik deze kinderen mee de grote berg op nemen. Hoewel de kinderen hard werken, is het ook voor mij best wel aanpoten. Mijn spieren zijn in een constante staat van pijn. Het maakt niet uit hoeveel ik rek en strek, die spieren zijn nog niks gewend.

De afgelopen week is er ook veel terrein open gegaan op de berg. Nog niet alles is open, maar is er nog genoeg dat ik nog niet gezien heb. Gisteren heb ik nog even een lesje meegepikt om er weer in te komen. De instructeur liet me korte bochtjes door de kleine moguls skiën en we namen steeds kleine stukjes buiten de piste mee. Het ging veel beter dan ik dacht en met vernieuwde mentale kracht ging ik vandaag dus een nieuwe piste op. Hier waren de moguls alleen zo’n meter hoog en dit kraterlandschap was me toch iets te uitdagend. Ik heb de hele winter nog!

Advertenties

One thought on “Weer aan het werk

  1. Hey dre,

    Leuk om weer eens een berichtje te lezen! Wat een prachtige omgeving. Beter dan zo’n ski-hal ;)
    Geniet ervan!

    Groetjes,
    Marianne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s