Terug bij het begin

Na drie weken in Cuba en twee weken door Canada te hebben gereisd had ik eigenlijk helemaal geen zin om weer naar Whistler te gaan. In Banff had bijna elke winkel een ‘hulp gezocht’-bordje in de etalage en ik ben bijna daar gebleven. Maar ik had al een leuke baan gevonden in Whistler en bovendien moest ik toch mijn ski’s ophalen. Inmiddels ben ik alweer een paar dagen terug en is het heerlijk om weer hier te zijn.

Ik zit op het moment in het hostel, dat niet echt dicht bij het dorp ligt. Het is nog zo’n half uurtje met de bus. Het is hier wel heel comfortabel en dat is maar goed ook want tot juli zal ik hier nog verblijven. Het is de accommodatie waar de atleten tijdens de Olympische spelen van Vancouver verbleven. In het begin was het nog raar om weer terug te zijn. Ik had geen eigen plek meer en alles zag er anders uit. Het was bewolkt, dus je zag alleen de onderste helft van de bergen en daar was alle sneeuw verdwenen.

De volgende dag was het ineens 33 graden! Misschien was Whistler toch blij dat ik terug was. Ik had een meisje ontmoet in het hostel en samen gingen we met de gondel de berg op. Boven op de berg ligt nog ontzettend veel sneeuw en er is dan ook nog niet heel veel te doen. Tussen alle sneeuw hebben ze wel een weg gegraven en je kunt dus wandelen tussen de sneeuwmuren. Als je hier naar beneden gaat op skis is het een groene piste, maar als je die ineens omhoog moet klimmen wordt het toch behoorlijk zwart! Ik kwam erachter dat ik alle liften die gebruikt worden om bij wandelingen te komen de hele zomer nog gratis mag gebruiken omdat ik in de winter voor Whistler Blackcomb heb gewerkt. Ik kan dus regelmatig de berg op en de komende maanden zal er steeds meer te doen zijn.

Die middag ben ik naar een kamer gaan kijken. Het huis was van een man die er ook woonde. Hij heeft één kamer, zijn zoon een andere en hij verhuurd twee kamers. Er waren wel veel regeltjes en de man was een beetje raar, maar vanaf juli kan ik daar wonen. Het is vlakbij het centrum en dus kan ik bijna overal naartoe lopen en dat is wel heel fijn.

Aangezien ik nog een paar dagen vrij heb voordat mijn nieuwe baan begint ben ik maar de toerist aan het uithangen. Vlakbij mijn hostel is een bos vol wandelpaden en op een warme dag ben ik langs de Cheakamus rivier naar Logger’s lake gelopen. Dit meer heeft zich gevormd in een oude vulkaan en wordt gevoed door de gletsjers. Ik hield het dan ook niet langer dan twee minuten uit in het ijskoude water. Helemaal verfrist ging ik nog een pad op dat me helemaal rondom de krater bracht. Het was af en toe behoorlijk stijl, maar leverde dus ook mooie uitzichten op.

Een andere wandeling die al heel lang in mijn hoofd zat was het onofficiële pad naar een wrak van een trein. De trein ligt er al sinds de jaren 50 en is veranderd in een kunstwerk vol graffiti. Met een paar andere mensen van het hostel ging ik op zoek. Uiteindelijk vonden we de oude wagens. Ze lagen allemaal verspreid door het bos, vlak langs de rivier. Het leverde mooie plaatjes op.

Ik was misschien een beetje onzeker over het terugkomen naar Whistler, maar na een paar fantastische dagen weet ik dat ik hier wel goed zit. Ik heb een plek om te slapen en een leuke baan en het lijkt erop dat Whistler genoeg activiteiten heeft om de zomer door te komen. Nu alleen die geldboom nog… Vanavond ga ik naar de oriëntatie van mijn nieuwe baan. Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat zijn. Je hoort het wel.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s