Als je niet fit bent, dan wordt je het wel

En daar stond ik dan. Ik had pas twee van de drie tours van de dag gedaan, maar ik mocht naar huis. Ik was nog steeds een beetje verbluft. “Tot de volgende keer.” Vandaag ben ik officieel goedgekeurd als gids bij het tokkelen. Dat gaat allemaal niet zomaar en dat betekent ook niet dat het nu ineens heel makkelijk is.

Twee en een halve week geleden ging ik samen met één van mijn toekomstige collega’s op een tour als gast zodat we konden ervaren hoe het is. We kregen harnassen aan en gingen in de gondel de berg op. Na een stukje lopen stonden we ineens op het platform van de eerste kabelbaan. Wow! Dat is toch wel hoog en ook heel lang. Ik was wel enigszins bezorgd. Wat nu als ik het heel erg eng vond? En dan was mijn baan nog niet begonnen! Toen de gids vroeg wie er eerst wilde gaan werden ik en mijn collega aangekeken door de vier Aziaten die ook in de tour zaten. Drie, twee, één… daar vlogen we dan. De gidsen vertelden tijdens de tour ook een beetje hoe zei het vonden en ik ging die dag helemaal enthousiast naar huis.

De volgende dag begon onze training. Ik wist wel een beetje wat we moesten leren, maar het ging allemaal veel sneller dan ik verwachtte. Als gids ga je naar beneden en moet je jezelf afremmen. Er is maar één manier om het te leren en dat is gewoon gaan. Natuurlijk stond er dit maal wel iemand beneden om ons af te remmen als het niet goed ging, maar uiteindelijk moeten we het allemaal zelf doen. Een beetje onhandig en zenuwachtig hing ik mezelf op de kabel. Ik keek eens naar mijn handschoenen. Ze zagen er net zo uit als de tuinhandschoenen die we in Nederland gebruiken. En zo roken ze ook! Kan is hiermee stoppen? Het was even uitvogelen hoeveel druk je moet geven, maar elke keer dat ik naar beneden ging werd het beter.

De volgende dagen moesten we elkaar leren remmen, alsof we met gasten aan het werk waren. We leerden over de verschillende technieken en systemen of mensen te remmen. We moesten leren hoe je met kinderen in een tandem naar beneden gaat, alleen moesten wij ook de kinderen spelen. We leerden of harnassen en hoe je mensen op moest halen als ze in het midden van de kabel blijven steken. Daarnaast werd er ook nog gestudeerd. Het bedrijf heeft de natuur en duurzaamheid hoog in het vaandel staan en daar moeten we dus ook alles van weten.

Mijn training van twee weken was een bootcamp. We moesten onszelf aan de kabel omhoog trekken als krachttraining. Die techniek gebruik je als er iemand in het midden van de kabel opgehaald moet worden. Aangezien je alle mensen met je handen afremt, wordt er ook flink aan de armspieren and de grip in je handen gewerkt. Buikspieren worden geactiveerd en de benen moeten constant trappen lopen. Er is maar één manier om beter te worden en dat is om het te blijven doen.

Drie dagen lang werd ik geschaduwd terwijl ik tours met echte gasten deed. Zo was er altijd iemand om te helpen en te checken of alles wel goed ging. ’s Avonds kwam ik doodmoe thuis met armen als pap. Er waren momenten op mijn eerste dag waarop ik op mijn tanden moest bijten om mensen naar het platform te trekken. De remtouwen leken door mijn handen te glijden. Vandaag ging een stuk beter. Ok, ik hoefde maar twee tours te doen in plaats van drie, maar het ging me goed af. Helaas moest er ook nog even geoefend worden om iemand uit het midden van de lijn terug te halen. Één van de jongere meiden wilden wel het ‘slachtoffer’ zijn. Ik had net 9 mensen geremd op de zwaarste lijn en toen werd nummer 9 dus vrolijk weer terug geduwd. De hele groep stond dus te kijken naar hoe ik haar weer terug het platform op viste. “Je zult nu toch wel paparmen hebben.” zegt één van de gasten. “Gefeliciteerd. Je bent geslaagd.”

Het was heel leuk dat de gasten zo enthousiast waren en ze wensten we allemaal succes met de rest van de zomer. De volgende keer dat ik een tour run sta ik er dus alleen voor. Je bent wel altijd met een collega, maar één staat bovenaan en de ander onderaan. Mijn spieren moeten nog steeds wennen, maar dat blijkt na een aantal weken wel beter te worden. Tot die tijd zal ik af en toe even op mijn tanden moeten bijten of toe moeten geven dat ik hulp nodig heb. We gaan het meemaken. Deze zomer is in ieder geval weer een avontuur dat ik nooit zal vergeten! De resultaten van dit bootcamp zullen we in oktober wel zien.

 

Advertenties

One thought on “Als je niet fit bent, dan wordt je het wel

  1. Wow, wat een actie en avontuur, op en top leven, heerlijk om te lezen hoe je met je kansen omgaat, laat de energie maar stromen, wat een krachtige meid ben je geworden! Super trots op dat je bij onze familie hoort! Succes en geluk tijdens je verdere tochten, geniet van alles, blijf bovenal dankbaar voor je krachtige lijf en zorg goed voor jezelf, dat is nu het allerbelangrijkste, want daar doe je het mee! Groetjes, liefs en tot de volgende keer. Leo en Marjan Hermans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s