Hogerop

Het heeft even op zich laten wachten, maar inmiddels hebben we weer zomer in Whistler. De dagen zijn heet en dat maakt werken wel net wat intensiever. Ik ben flink aan het werk om te sparen voor mijn volgende avontuur, maar ergens vond ik nog een gaatje om nog een keer de berg op te gaan. Vanaf de top van de stoeltjeslift loopt er een route helemaal naar de top van de gondel. En wat was het weer mooi!

Het High Note Trail is waarschijnlijk de populairste route op de berg. In het begin daal je tussen de rotsen door en kijk je over Creekside de vallei in. Daarna draai je naar de andere kant van de berg. In de verte staat de Black Tusk, een oude vulkaan die makkelijk te herkennen is aan zijn rare vorm. Dan komen er ineens bergweides tevoorschijn, met hier en daar wat bebossing. Nog steeds toren ik hoog boven de vallei uit en beneden loopt de Cheakamus rivier door de bossen.

Hierboven staan nu pas de bloemen in bloei. Het grootste gedeelte van de sneeuw is weg, met hier en daar nog wat gletsjers en stukjes sneeuw in de schaduw. De zomer is hierboven eindelijk gearriveerd. Ik weet niet waar ik moet kijken. Terwijl ik mijn voeten in de gaten hou op dit smalle pad, kijk ik naar alle bloemen in het gras. Dan hoor ik ineens iets. Is het een poema? Is het een beer? Nee. Recht op het pad staan een paar grijswitte marmotten. Ze huppelen snel uit de weg, maar zijn nog dichtbij genoeg om ze even te bewonderen.

IMG_4403

Vlak daarna kom ik aan bij het uitzicht over het Cheakamus meer. Het water is zo blauw! Dat komt op de foto’s niet eens over. Wat een schitterend plaatje, met het groen van de bergweides, de kleuren van de bloemen en de donkergroene bossen. Vanaf hier komt er wat meer klimmen bij kijken. Op gegeven moment loop je tussen de rotsen door, waar ze een soort plank en touwen hebben gemaakt omdat je er anders niet tussendoor zou kunnen komen.

DSCN4843

Als ik weer de lange bocht naar de andere kant van de berg om loop, verandert het landschap compleet. Ik ben weer terug in gebied waar ik geskied heb, maar ik herken het helemaal niet. Hier is het rotsachtig. Rode tinten van rotsen en zand komen tevoorschijn in het landschap en het gras lijkt veel ruwer. In de verte ligt een schitterend bergmeertje waar ik langzaam naartoe loop. Nadat ik over een paar stenen gehopt ben om de modder te vermijden, begint mijn klim naar boven weer.

IMG_4432

Ik heb me behoorlijk gehaast omdat ik nog naar het werk moest later die dag. Nu kwam ik mezelf dan ook tegen. Hijgend klom ik de natuurlijke trappen op. Al snel kwam ik in het gebied rondom Harmony lake, waar ook meer kortere wandelingen lopen. Een houten bruggetje liep er langsaf en daarna ging het nog meer omhoog. Moe maar voldaan kwam ik aan bij de gondel. Ik had de 3 tot 4 uur durende wandeling in 2,5 uur afgelegd. Ik kon nog net naar huis om te douchen en daarna begon het werken weer.

Bij Ziptrek is het druk op het moment. We hebben volle groepen en er is genoeg werk. Over twee weken gaan een hoop collega’s alweer naar huis, terug naar school. Ik ben benieuwd hoe dat dingen gaat veranderen. In de ijssalon is het met dit weer ook redelijk druk. Daar hebben ze nog niet besloten hoe lang we open blijven. Voorlopig blijf ik in ieder geval nog even hard door werken. Wie weet wat het weer in september gaat doen.

Advertenties

One thought on “Hogerop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s