Paradijs op aarde

Het was bewolkt. Het was koud! Echt koud! Ik had zowaar mijn jas aan getrokken en was nog steeds koud. De perfecte dag voor een bezoekje aan de watervallen toch? Ik wilde ze toch graag zien en, na een ontbijtje van noodle soep, liep ik naar het centrum van Luang Prabang om een gedeelde taxi te vinden. Het leek nog niet mee te vallen. Ik sprak een aantal mensen en uiteindelijk vond ik een man die al wat andere mensen geronseld had. Het was een half uurtje rijden door het platteland. De watervallen waren vlakbij een heel klein dorpje en de parkeerplaats stond al vol minibusjes en pick-up trucks, zoiets waar ik in zat. De parkeerplaats was omringd door souvenirstalletjes en restaurantjes. Voor 20.000KIP, een schijntje als je per miljoen pint, mocht je de watervallen bezichtigen.

img_7949

Eerst liep ik door een opvangplaats voor beren. Er schijnt een enorm probleem te zijn met het stropen van beren. Ze worden verkocht aan bedrijven die het gal van de beren afnemen. Dat wordt dan gebruikt in Chinese medicijnen. De beren die hier zitten zijn gered van de stropers, maar kunnen helaas niet meer het wild in. Er zijn een aantal gebieden afgezet waar ze kunnen spelen, eten en luieren. Er zitten best veel zon- en maan-beren. Sommige liggen op een klimtoestel of in een hangmat. De jongeren zijn wat met elkaar aan het stoeien en een oude beer is met een knalrode bal in de weer. Hij gaat op zijn rug liggen en houdt de bal in zijn poten. Dan probeert hij die op zijn neus te leggen. Af en toe schiet de bal weg. Het is hilarisch om te zien.

Een stuk verderop wordt uitgelegd wat het probleem is met de beren en dat deze organisatie het stropen probeert tegen te gaan. Je kunt zelfs in een kleine kooi kruipen om te ervaren wat zo’n beer ervaart. Het is heel leuk en speels opgezet zodat ook kinderen wat kunnen leren. Daarna kom ik bij de watervallen. Wat een pracht en praal! De kleur van het water is zo lichtblauw dat het nep lijkt. Het is nog steeds bewolkt, maar dat doet hier niets af aan de watervallen. Officieel zal het wel allemaal tot één waterval behoren, maar er zijn zoveel lagen dat het meer een subtropisch zwemparadijs is.

Het is stervensdruk, maar aangezien het gebied zo groot is heb ik er niet echt last van. Voordat ik het water in duik ga ik helemaal omhoog naar het topje van de waterval. Het laatste stuk is super steil en ontzettend glad. Omhoog gaat nog wel, maar als ik naar beneden ga gebruik ik vaak mijn handen. Bovenop zijn wat bruggetjes over het water gebouwd en kijk je uit over de bosrijke bergen. Ik heb er honger van gekregen en geniet van het broodje ei dat ik heb meegebracht vanuit Luang Prabang.

Als ik weer beneden ben zoek ik een leuk plekje uit om te zwemmen. Er zijn (vieze) toiletten en kleedhokjes en overal staan bankjes en picknicktafels. Ik vind een plekje voor mijn tas en ga voorzichtig naar het water. Het is koud, maar het valt mee ten opzichte van andere plekken. Echt lang hou ik het toch niet uit. Als ik uit het water kom, droog ik me snel af en doe mijn droge kleren aan. Het is vandaag helemaal niet opgewarmd en ik trek gauw mijn jas weer aan. Wat een onbeschrijfelijk mooie plek is dit!

 

Advertenties

One thought on “Paradijs op aarde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s